Prehabilitacją określamy wszelkie działania (przygotowanie żywieniowe, właściwe ćwiczenia fizyczne, wsparcie psychologiczne, rezygnacja z nałogów), które powinny mieć miejsce między rozpoznaniem choroby, a rozpoczęciem leczenia. Dzięki prehabilitacji leczenie inwazyjne jest bardziej skuteczne i obarczone mniejszą liczbą działań niepożądanych. Pacjenci są w mniejszym stopniu narażeni na powikłania, m.in. takie jak zaburzone gojenie, zakażenia, odleżyny, zapalenie płuc. Statystycznie chorzy spędzają w szpitalu mniej czasu.
Prehabilitacja onkologiczna również poprawia wydolność fizyczną, zwiększa masę mięśniową i kostną, poprawia samopoczucie, zmniejsza liczbę i nasilenie powikłań leczenia, skraca czas hospitalizacji, poprawia przeżycia wolne od choroby, zmniejsza koszty leczenia, ułatwia powrót do normalnego życia po leczeniu.
Dzisiaj na spotkaniu pacjentka onkologiczna została poinformowana o ścieżce wsparcia dotyczącej wzmocnienia organizmu przed rozpoczęciem leczenia onkologicznego. Aktualnie pacjentka poznaje założenia diety wysokobiałkowej o dodatkowym działaniu immunomodulującym. Brak takich działań może prowadzić do kacheksji, czyli zespołu wyniszczeniu nowotworowego, co często jest powodem dyskwalifikacji chorego z leczenia przyczynowego. Niezamierzona utrata masy ciała może prowadzić do niedożywienia, osłabienia, gorszego samopoczucia, zwiększonej podatności na infekcje, odsunięcia kolejnego cyklu leczenia.
