Zabieg, infekcja, uraz u pacjentów powodują wysokie zapotrzebowanie metaboliczne, co prowadzi do szybszego wyczerpania zapasów podstawowych składników odżywczych.
Już tygodniowy okres unieruchomienia może spowodować podobny spadek masy mięśniowej do tego, który może zostać odzyskany dopiero po kilku miesiącach intensywnej rehabilitacji. U zdrowych seniorów odbudowanie masy mięśniowej wymaga nawet 12 tygodni regularnego treningu siłowego.
7 dni leżenia w łóżku to - 1 kg masy mięśniowej.
Utrata lub niski poziom masy mięśniowej zwiększa ryzyko chorób takich jak: cukrzyca typu 2, osteoporoza, choroby układu sercowo-naczyniowego.
Dieta niestety nie zawsze potrafi w pełni pokryć zapotrzebowania organizmu pacjenta w trakcie choroby i leczenia. Dlatego w takiej sytuacji należy sięgnąć po preparaty odżywcze specjalnego przeznaczenia medycznego (ja korzystam od lat ze sprawdzonym preparatów dwóch firm: Fresubin oraz Olimp Labs). Takie produkty musi cechować niska osmolarność, niska zawartość cukrów, czasem muszę zastosować preparat wolny od laktozy, nie zawierający błonnika, co nie będzie powodować wyniszczających biegunek, jak i również zwracam uwagę na obecność składników immunomodulujących (np. arginina, betaglukany, kwasy tłuszczowe omega-3, cynk). Który preparat wybrać, w jakiej ilości? O tym decyduje już lekarz lub dietetyk kliniczny.

Jakie są skutki utraty nadmiernej ilości masy mięśniowej?
- Trudności w gojeniu się ran (pooperacyjnych).
- Niższa tolerancja chemioterapii, ogólnie pogorszenie skuteczności farmakoterapii, wyższe ryzyko zgonu.
- Pacjent częściej potrzebuje terapii antybiotykami (zwiększenie ryzyka powikłań pochorobowych, np. zakażenia układu moczowego, zapalenie płuc).
- Wydłużenie czasu hospitalizacji pacjenta.
Źródło:
- Galvan E., et al. Protecting Skeletal Muscle with Protein and Amino Acid during Periods of Disuse. Nutrients. 2016 Jul 1;8(7):404. doi: 10.3390/nu8070404.
- Wall BT., et al. Short-term muscle disuse lowers myofibrillar protein synthesis rates and induces anabolic resistance to protein ingestion. Am J Physiol Endocrinol Metab. 2016 Jan 15;310(2):E137-47.